Zespół zabudowy mieszkalno-usługowej przy ul. Kieleckiej w Gdyni

Symulacje oraz analizy w procesie projektowania architektonicznego

Nasza firma przygotowała szereg analiz i symulacji wspierających proces projektowy dla konsorcjum Roark Studio oraz Arup Polska, na bazie których opracowano projekt konkursowy na zespół zabudowy mieszkalno-usługowej przy ul. Kieleckiej w Gdyni.

Inżynieria wartości (value engineering)

Projekt konkursowy powstał zgodnie z zasadami inżynierii wartości
(value engineering) – budowania maksymalnej możliwej wartości dla inwestora, mieszkańców i miasta przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów.

Na poziomie urbanistycznym przyszła wartość mieszkań została zmaksymalizowana poprzez unikanie lokowania mieszkań w najmniej korzystnych strefach działki (wzdłuż ul. Kieleckiej – ze względu na hałas i północną ekspozycję oraz wzdłuż granicy z centrum handlowym – ze względu na hałas i widok). Wykonano analizę widokową dla części mieszkalnej, aby zaprojektować jak najwięcej mieszkań z widokiem na morze. Zadbano również o minimalizację niekorzystnych widoków: na elewacjach południowych mieszkalnego budynku wysokiego i budynków biurowych zaplanowano zieleń pnącą, która wprowadza przyjazny nastrój do wnętrza oraz ogranicza widok na dach centrum handlowego.

Kolejnym elementem jest wprowadzenie wartości dodanej zarówno dla funkcji mieszkalnej, jak i biurowej. Przestronne, zielone patio z bezpośrednim dojściem do lasu łączące wszystkie budynki mieszkalne zostało dodatkowo przymknięte od hałasu i niekorzystnych widoków. Budynek wysoki oraz wysokościowy połączono za pomocą szeregu funkcji towarzyszących.

Biurowce spięto za pomocą przeszklonego patio, gdzie wprowadzono zieleń oraz wodę i ulokowano lokale gastronomiczne. Przestrzeń ta jest w zamyśle półotwarta – jej zadaniem jest wytworzenie korzystnego mikroklimatu. Można z niej korzystać przez cały rok.

Rysunek nr 1 -Wizualizacja zabudowy biurowej.

Analizy nasłonecznienia

W celu zapewnienia odpowiedniego nasłonecznienia przestrzeni półpublicznych zastosowano symulację dostępności światła dziennego. Powyższy schemat przedstawia średnie wartości liczby godzin padającego światła dla projektowanych przestrzeni.

Dla projektowanego zespołu zabudowy mieszkalnej wykonano szczegółową analizę nasłonecznienia w dniach równonocy.

Rysunek nr 2 – Całoroczna analiza nasłonecznienia przestrzeni pól publicznych.
Rysunek nr 3 – Analiza nasłonecznienia dla okresu równonocy.
Rysunek nr 4 – Analiza nasłonecznienia dla okresu równonocy zabudowy sąsiadującej.

Analiza Daylight Factor

Analiza Daylight Factor określająca stosunek światła zewnętrznego do światła padającego do pomieszczeń. Współczynnik Daylight Factor jest jednym ze współczynników określonych przez certyfikację BREEAM. Dla przestrzeni biurowej średnia wartość projektowanego obiektu wynosi 5,5%, spełniając warunek 2% wymagany przez certyfikację.

Rysunek nr 5 – Analiza Daylight Factor.

Rysunek nr 6 – Analiza Daylight Factor.

Analiza Daylight Autonomy

Analiza Daylight Autonomy określający jakość światła dziennego. Mierzony w luksach dla punktów pomiaru, projektowany obiekt spełnia warunek oświetlenia o wartości 300 luksów przez minimum 2000 godzin w ciągu roku dla 86% powierzchni. Certyfikacja BREEAM wymaga, by minimum 80% powierzchni spełniało wspomniany warunek.

Rysunek nr 7 – Analiza spatial Daylight Autonomy.
Rysunek nr 8 – Analiza spatial Daylight Autonomy.
Rysunek nr 9 – Wizualizacja zespołu zabudowy.

Analiza zysków ciepła z promieniowania słonecznego

Analiza zysków ciepła z promieniowania słonecznego. Bryły budynków zostały zlokalizowane oraz ukształtowane w sposób zapewniający maksymalizację zysków energii z promieniowania słonecznego. W celu uniknięcia niekomfortowego nasłonecznienia wnętrz z powodu zbyt dużej ilości padającego światła zastosowano system pionowych oraz poziomych paneli, które skutecznie regulują jego natężenie.

.

Rysunek nr 10 – Symulacja zysków ciepła z promieniowania słonecznego.
Rysunek nr 11 – Symulacja zysków ciepła z promieniowania słonecznego.

Symulacje oddziaływania wiatru

W procesie projektowym zastosowano symulacje w tunelu aerodynamicznym, które umożliwiły zbadanie wpływu wiatru na komfort użytkowników przestrzeni pół publicznej. Optymalne usytuowanie budynków oraz projekt zagospodarowania terenu skutecznie regulują prędkość wiatru. Symulacje wskazują na znaczne obniżenie prędkości wiatru dla przestrzeni pół publicznych.

Rysunek nr 12 – Symulacja CFD oddziaływania wiatru na przestrzeń projektową zabudowę.
Rysunek nr 13 – Symulacja CFD oddziaływania wiatru na przestrzeń projektową zabudowę.
Rysunek nr 14 – Symulacja CFD oddziaływania wiatru na przestrzeń projektową zabudowę.
Rysunek nr 15 – Wizualizacja przestrzeni pół publicznej zabudowy mieszkaniowej.